LINE ID : @cameramaker info@thecameramaker.com

ทางเว็บไซต์ คาเมร่า เมคเกอร์ ขอนำบทความรีวิวสินค้ามาเผยแพร่เพื่อเป็นข้อมูลสำหรับการศึกษาและประกอบการตัดสินใจ
ขอขอบคุณเจ้าของกระทู้: d-explorer
สามารถดูรีวิวต้นฉบับได้ที่: http://pantip.com/topic/34398755

การเดินทางของนายกระจอก : ฟรีแลนซ์ ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอที่เกาะพงัน

“ชีวิตนี้นายกระจอกก็อุตส่าห์มีแฟนกับเค้าได้ด้วยคร๊าบบบบบบ”

หลังจากต้องน้ำตาตกในที่สาวไทยไม่แลมาหลายปี
ในที่สุดๆๆๆๆ ก้อมีสาวไทยหลงผิดคร๊าบ (ทุกวันนี้เธอยังคิดว่าไม่น่าไปรู้จักไอ้บ้านี่เล๊ย ให้ตายสิ)

ผมอยู่ลพบุรี ส่วนแฟนผมทำงานเป็นเภสัชกรอยู่เกาะพงัน
อ้าวแล้วรู้จักกันได้ไง ก้อรู้จักกันผ่านการปั่นทัวร์ริ่งของผมครับ
ตอนที่ผมต้องพาสามสาวจีนตะลุยทั่วไทย ผมโพสต์ถามหาที่พักถูกๆที่เกาะพงัน
เพื่อนรุ่นพี่ผมเลยแนนำให้รู้จักกัน จากนั้นเลยเริ่มๆคุยกันครับ
แล้วเธอก้อคิดผิดยอมเป็นแฟนผมอิอิ ส่วนใหญ่เราก็เจอกันสองสามเดือนครั้ง
นอกนั้นคุยกันทางเนตมากกว่า

เมื่อเดือนที่แล้วครบรอบหนึ่งปีที่เป็นแฟนกันครับ เลยตั้งใจลงไปหาแฟนที่เกาะพงันครับ
กะพักผ่อนไปในตัวด้วย เพราะที่ผ่านมาบอบช้ำจากอุบัติเหตุที่เจอตอนงาน Leg of Steel
และโหมงานหนักมากด้วยครับ รู้สึกเลยสุขภาพแย่มาก

แบบนี้มันต้องพักสินะโฮ๊ะๆๆๆ (แม่มหาเรื่องอู้ครับผม)

ว่าแล้วก็จัดกระเป๋าออกเดินทางเลยครับ งวดนี้ลุยเยอะครับไหนๆลุยทั้งที เอาให้คุ้มอิอิ
ทดลองทำคลิปด้วยกล้อง Drift Ghost S ครับ เพิ่งมาเห็นมีพลาดๆบางจุดอยู่ไว้ปรับปรุงตัวครั้งหน้านะครับแหะๆ

และว่างๆ ไปทักทายกันได้ที่แฟนเพจได้ครับ จะได้เป็นเพื่อนกัน
http://facebook.com/bikeketeers

และขอขอบคุณ สปอนเซอร์ผู้ใจดีที่สนับสนุนทุนการเดินทางให้นายกระจอกนะครับ
จักรยาน Optima
กล้อง Drift Ghost จากทาง Drift Innovation Thailand
ชุดสเปรย์ล้างโซ่จากทาง M-MAX ประเทศไทยครับ ขอบคุณมากๆครับ ^_^

และเหตุผลที่สำคัญคือการลงไปเยี่ยมเจ้าบัวบุญลูกชายครับ
ถ้าใครยังจำกระทู้ที่ผมเจอลูกแมวระหว่างทางไปปั่นจักรยาน
ตอนนี้เจ้าบัวบุญโตเป็นหนุ่มแล้วครับ ลงไปอยู่กับแฟนผมที่เกาะพงัน
ได้สองสามเดือนแล้ว กลัวลูกชายลืมพ่อมันครับต้องลงไปหาหน่อยแหะๆ

http://pantip.com/topic/33470308

Review: Drift Ghost-S

ด่านที่ 1 ลพบุรี-กรุงเทพ 140 โล

เนื่องจากมันไม่มีรถไฟยิงตรงจากลพบุรีไปสุราษฏานีได้ ดังนั้นผมต้องไปแวะกรุงเทพก่อนครับ
นั่งรถไฟไปได้แต่ไม่สนุก ผมเลือกวิธีปั่นไปครับ โดยทดสอบเส้นทางเลี่ยงทางหลวงที่ผมกำลังทำแผนที่อยู่ด้วยครับ

แดดร้อนบัดซบครับ ฮ่วยยยย ดันมาจ๊ะเอ๋วันแดดร้อนพอดีอีก แต่มันมากครับ
เพราะเส้นทางตะลุยกันสุดๆ ได้เจอผู้คนมากมายครับ ยกตัวอย่างพี่คนนึงที่รูปสุดท้ายเห็นผมจอดพักหน้าบริษัทเค้า
พี่เค้าออกมาเอาน้ำเย็นๆยื่นให้เลยขวดนึง แต่ผมขอรับไว้แค่น้ำใจครับเพราะน้ำในกระติกผมก็ยังมีอยู่เต็มกระติกเลย
Review Drift Ghost-S

ถึงกรุงเทพตอนเย็นแวะนอนค้างที่เกสต์เฮาส์โปรดของผมที่ย่านถนนพระอาทิตย์ครับ
ชวนน้องสาวที่รู้จักกันมาถ่ายรูปเล่นๆด้วย เพราะอยากจับเจ้าลักเล่ถ่ายคู่กับสาวๆแบบเท่ๆมานานแล้ว
ได้น้องปุ๋ยมาช่วยเป็นนางแบบให้แหล่มเลยครับอิอิ
Review Drift Ghost-S

Review Drift Ghost-S

วันต่อมาลากน้องปุ๋ยไปเล่น Paintball กันต่อ เพราะน้องเค้าบ่นเครียดๆงาน
เลยบอกงั้นมาระเบิดความมันกับพี่ม่ะน้องเอ๋ย

เรานัดเจอกันที่สนามราบ 11 ผมกำชับน้องเค้าว่าห้ามสายนะ
ปรากฏผมสายเองครับ หลงทางอีกแล้วครับ -_-‘

หนแรกพยายามเรียกแท็กซี่จากถนพระอาทิตย์ไม่มีคันไหนไปเลย
นั่งรถเมล์ไปก็ได้ ปรากฏนั่งเลยครับรู้ตัวอีกทีถึงสะพานใหม่แล้ว
นั่งรถแท็กซี่ย้อนกลับมา ปรากฏว่าลงผิดประตูครับ ต้องเข้าอีกประตูนึง
เดินยาวอีก แล้วอีกประตูก็ดันอยู่ซะห่างเลย

ค่าเล่น Paintball 300 บาท ลูกกระสุนนัดละ 1 บาทครับ

ผลการเล่นเหรอครับผมโดนน้องเค้า Kill สามเกมรัวๆเลยครับ
บาดเจ็บสาหัสมาก

กลับมาค้างอีกคืนแล้ววันถัดมาเช็คเอาท์ (ห้องเดี่ยวนอนคนเดียว คืนละ 200 บาทครับ เอาจักรยานเข้าไปในห้องได้)

ปั่นมาขึ้นรถไฟที่หัวลำโพง ปรากฏได้รถไฟฟรีครับอิอิ ลากลอยจัดการจองแบบรถไฟฟรีเลยครับ
โหลดจักรยาน 90 บาท

ผมชอบขึ้นรถไฟโดยเฉพาะชั้นสาม ผมว่ามันมีสเน่ห์การเดินทางอีกแบบดีครับ
เราสามารถได้พูดคุยกับผู้คนแปลกหน้าได้เหมือนเป็นเพื่อนกัน
ในการเดินทางครั้งนี้ผมก็แบ่งข้าวกล่องให้ยายคนนึงที่เดินทางกลับบ้านแต่ไม่มีเงิน
ติดตัวพอซื้อข้าวกล่องกินได้ ผมสังเกตุยายเค้ามานานแล้ว เลยยื่นข้าวกล่องที่
ผมซื้อมากะกินตอนดึกให้ยายแล้วบอกยายกินเถอะเถอะครับ เดี๋ยวผมซื้อกล่องใหม่ได้
แถมน้ำฟรีให้ยายเค้าด้วยอีกขวด เพราะเดี๋ยวยายกินข้าวแล้วติดคอ บาปผมอีก 555
ผมเลยมักเลือกเดินทางรถไฟชั้นสามบ่อยๆ ก่อนสุขภาพจะไม่อำนวยอีกต่อไป
Review Drift Ghost-S

Review Drift Ghost-S

Review Drift Ghost-S

ตีห้าที่สถานีสุราษฏธานี รถไฟเลทกันสุดๆครับ จากกำหนดถึงตอนเที่ยงคืน ก็มาถึงตีห้า
ดีว่ามีประสบการณ์เดินทางด้วยรถไฟบ่อยเลยไม่เคยเชื่อตารางเวลาที่มาถึงครับ ผมเผื่อเวลาไว้เลย
สามสี่ชั่วโมงเสมอครับ

Review Drift Ghost-S

ภารกิจต่อไปไปขึ้นเรือเฟอร์รี่ที่ท่าเรือดอนสักครับ ระยะทางคร่าวๆ 80 กิโล
มีสองทางเลือก นั่งรถไปสองร้อยบาทรวมค่าโหลดจักรยาน
กับปั่นไป

มันก้อแหงอยู่แล้วครับ ปั่นไปแน่นอนอิอิ
80 โลนี่ชิลๆครับ เช็คแบตเตอรี่มือถือและพาวเวอร์แบงก์
ยังเหลือพอจัดการเปิด navigator แล้วติดมือถือเข้ากับจักรยาน
ทันทีครับ งานนี้ไม่มีหลงทางแล้วอิอิอิ

การปั่นตอนเช้ามืดที่สุราษฯโอเคมากครับ ไม่มีปัญหาน่ากลัวอะไร
พยายามเกาะป้ายที่ชี้บอกทางไปอำเภอเกาะสมุยไว้ครับเดี๋ยวดีเอง
หนหน้าไม่ต้องใช้ navigator แล้ว (เหรอออออเดี๋ยวก็หลงทางอีกหรอก)

ระหว่างทางเราจะเจอนักปั่นคนท้องที่ปั่นออกกำลังกายตลอดทางครับ

ปัญหาเดียวเลยคือร้านอาหารครับ ที่นี่จะยังไม่เปิดจนกว่าพระอาทิตย์ขึ้น
ดังนั้นที่พึ่งเดียวที่พอฝากท้องได้ เซเว่นครับ ผมซื้อมาม่าคัพหมูสับและแซนวิชกิน
พอรองท้องก่อนไปหามื้อหลักจริงๆอีกทีระหว่างทาง

Review Drift Ghost-S

อีกเคล็ดลับนึงที่นักปั่นนักเดินทางหลายๆคนรู้อยู่แล้ว แต่ขอย้ำกันอีกรอบคือ
ที่สถานีตำรวจทางหลวงทุกๆแห่ง จะมีน้ำดื่ม กาแฟ โอวัลติน ห้องน้ำ
รวมถึงที่ให้กางเต้นท์นอนฟรีๆครับ ปลอดภัยกว่าขอนอนวัดเยอะ

จริงๆไม่ได้รู้สึกง่วงครับ แต่จงใจแวะเพื่อถ่ายทำคลิปรีวิวให้ฝรั่งรู้ว่า
เฮ้ยูเหนื่อยก็แวะสถานีตำรวจได้นะ ยู ยู๊วฮูววววว เลิฟ เลิฟ

Review Drift Ghost-S

ปั่นบนเส้นทางรถโล่งๆแบบนี้นี่พริ้วๆเลยครับอิอิ สายตาก็มองหาร้านถูกใจๆเป็นมื้อเช้าของจริง
Review Drift Ghost-S

บอกแล้วว่าเจอนักปั่นชาวสุราษฯตลอดทางจริงๆครับ ^_^
Review Drift Ghost-S

เจอข้าวแล้วต้องจัดครับ เพราะไปบนเกาะอาหารแพงครับ กินให้อิ่มไปเลย
Review Drift Ghost-S

และแล้วปัญหาที่ไม่น่าเกิดมันก็เกิดจนได้ครับ คือผมปั่นอำเภอดอนสักแล้ว
คิดว่าไม่น่ามีปัญหาแล้ว เลยปิด navigator เพื่อเซฟแบตมือถือไว้โทรบอกแฟนตอนขึ้นเรือถึงเกาะพงันแล้ว
ปิดปุ๊บงานเข้าปั๊บเลยครับ

“หลงทาง” ครับพี่น้องงงงงงงงงงง

คือเลี้ยวผิดเห็นป้ายทางเข้าดูหรูหราอลังการณ์ ใช่เลยใช่แน่ๆ
ก้อคิดเอาไว้ใช่ ต้องใช่แน่ๆ มันเป็นอะไรที่พูดยาก ต้องให้เธอแก้
เฮ้ยยยย ไปกันใหญ่แล้ว

สรุปเลี้ยวผิดครับไปเข้าตลาดอะไรก็ไม่รู้ หลงเข้าไปหลายกิโลเลยกว่าจะรู้สึกตัว
ถามทางชาวบ้านก็โดนหัวเราะเยาะว่ามันไม่เคยมีคนเลี้ยวผิดแบบนี้นะไอ้หนุ่ม

แต่ในที่สุดก็วกกลับมาถึงท่าเรือราชาเฟอร์รี่ ดอนสักได้ครับ
ที่นี่จะมีไปสองเส้นทาง เกาะสมุย และเกาะพงัน
Review Drift Ghost-S

ค่าเรือโดยสารเฉพาะบุคคล 210 บาท จักรยานอีก 50 บาท
ส่วนรถยนตร์กับมอเตอร์ไซด์ผมไม่รู้ครับ

เรือจะมีทุกๆสองชั่วโมง ใช้เวลาเดินทางถึงเกาะพงันสองชั่วโมงได้ครับ
Review Drift Ghost-S

วิวสวยครับ ทุกครั้งที่มาเกาะพงันผมแอบคิดถึงหนังเรื่องเพื่อนสนิทไม่ได้เลยครับ
อดคิดว่าตัวเองเป็นไข้ย้อยพระเอกในเรื่องไม่ได้สักทีครับ อินจัดมากครับหนังเรื่องนี้
Review Drift Ghost-S

แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตามเวลา การเดินทางด้วยเรือประมงเล็กๆแบบในหนังแทบไม่เหลือแล้ว
หรือถึงมีผมก็ไม่เสี่ยงด้วยแน่นอนครับ ขนาดเรือใหญ่ๆอย่างเรือเฟอร์รี่เจอพายุใหญ่ๆ เข้าที
ยังเอียงวูบจนน่าเสียวใส้เลยครับ แล้วเรือเล็กๆจะรอดเหรอ ที่นี่ยิ่งลมแรงมากด้วย

พอถึงเกาะพงันก็โทรบอกแฟนครับ แฟนขับรถมารับพาไปส่งที่หาดริ้นและพาไป
ห้องพักที่เธอติดต่อไว้ให้หนก่อนเธอจองไว้ให้ที่ suncliff หนนี้เธอจองไว้ให้ที่บ้านลุงดำ Mr.Black

ราคาปรกติคืนละ 1300 บาท แต่เนื่องด้วยผมมาหลังช่วงงานมูน
และแฟนผมติดต่อให้เลยได้ราคาพิเศษ(ขอไม่บอกเพราะเป็นราคาเฉพาะี่เธอขอให้ได้ครับ)
สภาพห้องถือว่าโอเคมากๆครับ
Review Drift Ghost-S

แต่อะไรมันก็ไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่ผมรอคอยครับ แฟนผมกลับไปที่ร้าน
ไปเอาเจ้าบัวบุญใส่กระเป๋าพามาหาผมที่ห้อง

บัวบุญเจ้าเหมียวน้อยจากตอนแรกที่เจอกัน แทบจะอดตายจนดูตอนนี้สิครับ
Review Drift Ghost-S

บัวบุญจะมีโรคจิตตกส่วนตัวคือกลัวอดตาย เพราะตอนที่ผมเจอบัวบุญครั้งแรก
นั่นคิดว่าปล่อยอีกวันสองวันน่าจะไม่รอดแล้วครับ เพราะหิวโซแทบไม่มีเรี่ยวแรง
ดูใกล้จะอดตายแล้ว ดังนั้นบัวบุญเลยมีนิสัยกินทุกอย่างที่ขวางหน้า แม้แต่ผักถ้ามีกลิ่นเนื้อติดอยู่
บัวบุญก็กินได้ครับ สมัยอยู่ด้วยกันกับผมที่ลพบุรีนอกจากอาหารเม็ดที่ให้ประจำแล้ว
ก็ยังมีการให้เนื้อเสริมจากแกงถุงที่ผมซื้อมากิน ผมจะแบ่งเนื้อมาล้างน้ำให้บัวบุญกินทุกวัน

พอแฟนผมรับบัวบุญมาอยู่ด้วยเพราะวิถีชีวิตผมต้องเดินทางเรื่อยๆ หลายครั้งก็ใช้เวลาเดินทางหลายๆวัน
การทิ้งบัวบุญไว้ในห้องตามลำพังบอกตามตรงผมจิตตกครับ กังวลสารพัด อีกทั้งเรื่องใหญ่ที่ผมกลัวที่สุดคือ
ถ้าเกิดผมเป็นอะไรระหว่างทางแล้วไม่ได้กลับมาล่ะ จะมีใครรู้มั้ยว่าบัวบุญถูกทิ้งลำพังในห้อง
เลยตัดสินใจให้บัวบุญไปอยู่กับแฟนผมที่เกาะพงันครับ เพราะเธอก็เลี้ยงแมวตัวอื่นๆด้วย

แต่ยอมรับครับว่าห้องที่ไม่มีบัวบุญเจ้าตัวยุ่งอยู่เนี่ยมันเงียบและเหงามากครับ
แต่แบบนี้มันดีกว่าสำหรับชีวิตบัวบุญมากกว่าอยู่กับผมเยอะครับ

ชีวิตของบัวบุญที่เกาะพงัน

ช่วงแรกที่แฟนผมมารับบัวบุญที่ลพบุรีและพากลับไปเกาะพงัน
บัวบุญมีอาการช็อคเล็กน้อย เพราะอยู่ๆจากที่ชีวิตมีแต่ผม
อยู่ๆต้องมาอยู่บนรถกับแฟนผมและเจ้าบัวคลี่กับบัวบก

(แมวทุกตัวจะมีชื่อขึ้นต้นว่าบัวหมดครับ ชื่อบัวบุญแฟนผมก็ตั้งให้)

ถึงเกาะพงันช่วงแรกมีอาการซึม ๆ แฟนผมสงสารเลยโอ๋เอาใจบัวบุญมากกว่าตัวอื่นๆ
จนตอนนี้บัวบุญติดแฟนผมงอมแงมไปแล้ว (ลืมคุณพ่อไปเรียบร้อย)
Review Drift Ghost-S

อยู่ที่นี่ผมมีเพื่อนๆพี่น้องตระกูลบัวครับคุณพ่อ
Review Drift Ghost-S

และผมก็ได้มีเมียด้วยครับคุณพ่ออออออออออออ
(แฟนผมกรีดลั่นห้อง รีบพาบัวคลี่ไปทำหมันด่วนทันทีเลยครับ)
Review Drift Ghost-S

คุณแม่ขัดใจบัวบุญ บัวบุญจะมีเมีย คุณแม่ก็ไม่ยอม บัวบุญงอนแล้วครับ
Review Drift Ghost-S

คุณแม่ไม่ยอมให้บัวบุญสีสาวๆ งั้นบัวบุญสีหนุ่มๆแทนก็ได้ และเหยื่อแห่งความหื่นของบัวบุญก็คือบัวบก
ครับ ป.ล บัวบกตัวผู้ครับ ความรุ้สึกของคุณพ่อที่ได้รู้ข่าวความหื่นของลูกชาย -_-‘
Review Drift Ghost-S

บัวบุญแกไปเอานิสัยแบบนี้มาจากไหนห๊ะะะะะะ !!!
Review Drift Ghost-S

ขอสักทีเหอะหมั่นใส้ (จริงๆคือไม่ได้แกล้งบัวบุญมาสองเดือนแล้วมากกว่าอิอิ)
Review Drift Ghost-S

หลักๆสี่วันที่อยู่เกาะพงันผมไม่ได้ไปไหนมากครับ โดยมากอยู่กับบัวบุญและแฟน
ไม่งั้นก็เดินเล่นที่หาดริ้น แต่ก็มีออกไปปั่นจักรยานรอบเกาะพงันมาด้วยเหมือนกันครับ

มาว่าเรื่องการปั่นจักรยานเล่นบนเกาะพงันกันดีกว่าครับ

ถ้าเราพูดถึงเกาะทำความเข้าใจได้เลยครับ มันคือส่วนยอดที่โผล่พ้นน้ำทะเลขึ้นมา
ดังนั้นพื้นที่ส่วนใหญ่บนเกาะจะไม่ค่อยมีพื้นที่ราบ แน่นอนครับเกาะพงันก็เช่นกัน
แถมยัง hardcore เอาเรื่องด้วยครับ จากรูปจะเห้นเลยว่าพื้นที่ราบที่เป็นสีครีมๆน้อยมาก
นอกนั้นทางเนินหมด

Review Drift Ghost-S

ใครอยากฝึกปั่นขึ้นเขามาฝึกบนเกาะก็ได้ผลเหมือนกันนะครับ สิ่งที่แหล่มกว่าฝึกที่ภาคเหนือคือ
มีสาวๆนุ่งบิกีนี่ให้ดูด้วยอิอิอิ

แต่รูปแบบทางชันของบนเกาะกับเขาจะแตกต่างกัน
บนเกาะจะมีความชันที่สูงแต่มีระยะสั้นๆ คือขึ้นและลง ขึ้นและลงสั้นๆต่อเนื่องสลับกัน
จะต่างกับบนเขาที่เน้นขึ้นๆๆๆ แล้วค่อยมีลง

แบบไหนยากกว่า ตอบลำบากเรียกว่าพอๆกันดีกว่า
บนเกาะความชันที่สุงบวกกับไม่มีทางราบให้ส่งแรงปั่นขึ้นไปทำให้ถ้าแรงขาไม่สูง
จะลำบากในการขึ้นที่เกาะพงันความชันจะเฉลี่ยอยู่ที่ 8-15% ทั้งเกาะ
และเป็นเนินแบบแอ่งกระทะคือดิ่งลงมาแล้ววกขึ้นเลย รวมทั้งมีโค้งหักศอกเยอะมาก
แรงไม่ดีแป๊กแน่นอนครับ

เส้นทางแนะนำในการปั่นบนเกาะพงันคือเส้นทางนี้ครับ
จากท้องศาลา วิ่งวนไปหาดยาว และหาดโฉลกหลำ แล้วตัดกลางเกาะกลับมาท้องศาลา
เส้นทางนี้จะเจอเนินตรงช่วงไปหาดยาวและโฉลกหลำเท่านั้น เนินมีระดับความชันยังแค่ 8 องศา
ถือว่าชิลๆ จะสบายมากในเส้นปั่นผ่ากลางกลางจากโฉลกหลำมาท้องศาลา
เหมาะสำหรับนักปั่นทุกระดับครับ และตอนเย็นๆจะได้เจอนักปั่นคนพื้นที่ปั่นออกกำลังกายกันเยอะ
เพื่อนเพียบเลยครับ

Review Drift Ghost-S

ส่วนเส้นทางที่ไม่แนะนำเลยถ้าใจไม่ถึงและขาไม่แรงจริงๆ
เพราะมีความชันและโหดเอาเรื่อง รวมถึงเป็นเส้นทางที่การจราจรชุกชุมที่สุด
นั่นคือเส้นทางจากท้องศาลาไปยังหาดริ้นครับ

ซึ่งความโหดจะอยู่ที่ 3 กิโลเมตรสุดท้ายที่จะต้องเจอเนินชันระดับ 15องศาขึ้นลง
แบบรถไฟเหาะติดๆกัน 5-6 เนินเรียกได้ว่าลงจากเนินแรกปุ๊บเจอต้องขึ้นเนินถัดไปทันที
รวมถึงโค้งหักศอกหลายโค้งที่ดับแรงส่งในการปั่นตลอดทาง เรียกได้ว่ากำลังขาใครไม่แรงจริง
การปั่นส่งตัวเองให้ไปถึงหาดริ้นโดยไม่ต้องเข็นเลยทำได้ยากครับ ผมเองก็ทดลองแล้วทำได้แค่เนินครึ่งครับ
รู้ตัวว่าอ่อนซ้อมขายังไม่แรงกะค่อยๆซ้อมแล้วสักวันไปถึงหาดริ้นโดยไม่ต้องเข็นให้ได้ครับ

Review Drift Ghost-S

Review Drift Ghost-S

ป.ล การมาปั่นบนเกาะพงันไม่แนะนำช่วงเทศกาลฟูลมูนเด็ดขาดเพราะรถเยอะ อันตรายครับ
แต่พอพ้นวันมุนมาสามสี่วันแล้วโอเคมากเลยครับ รถน้อย คนก็น้อย

เรื่องที่พักและอาหารการกิน ของผมเลือกที่หาดริ้นเพราะแฟนผมอยู่ที่นี่
ซึ่งที่หาดริ้นค่าครองชีพจะแพงสักหน่อย แต่ไม่ใช่ว่าเราหาร้านอร่อยและถูกไม่ได้
จำกฏๆหนึ่งที่ได้ผลกับทุกๆที่ครับ ต่อให้ย่านนั้นค่าครองชีพแพงแค่ไหน
มันต้องมีร้านที่ขายให้กับคนทำงานในแถบๆนั้นที่ทั้งถูกและอร่อยเสมอ
โดยมากจะเป็นร้านตามสั่งที่ซุกตัวในซอยลึกๆ

ที่หาดริ้นก็เช่นกันครับ วิธีง่ายๆลองแอบเดินตามคนพื้นที่ดูว่าเขาเข้าไปกินร้านไหน
แล้วดูว่าสะอาดน่าเชื่อใจได้ไหมก็จัดการเลยครับ ผมใช้ทริกนี้ตอนไปลาวมาก่อนได้ผลดีมากๆ
อย่าไปกินร้านที่ฝรั่งนั่งกิน แต่จงเดินตามคนลาววัยรุ่นไปว่าเค้ากินกันที่ไหน สุดท้ายเราจะได้
อาหารรสชาติท้องถิ่นจริงๆ และราคาถูกกว่าที่ขายในย่านท่องเที่ยวเกือบครึ่ง

แต่ถ้าไม่ได้คิดว่าจะต้องมาหาดริ้น ผมแนะนำให้หาห้องพักแถวท้องศาลาครับ
มันคือจุดศูนย์กลางของเกาะพงัน ทุกอย่างอยู่ที่นี่

ร้านอร่อยและถูกที่นี่แนะนำร้านข้าวต้มโกคุ้ยครับ อร่อยมากลองมาแล้วไม่แพงด้วย

ผมใช้เวลาอยู่ที่เกาะพงันสี่วัน จากนั้นก็นั่งเรือรอบบ่ายโมงและปั่นมาขึ้นรถไฟที่สถานีพูนพิน
มาลงที่สถานีหัวลำโพงจากนั้นนั่งรอรถไฟต่อกลับไปยังลพบุรีครับ เป็นอันจบการเดินทางแบบชิลๆ
ในครั้งนี้ เรียกว่าได้เจอแฟนกับลูกชายแล้ว ชีวิตชาร์จแบตกลับมาลุยงานได้ต่อแบบเต็มเปี่ยมครับ

ความจริงๆแล้วเกาะพงันก็มีอะไรดีๆมากกว่าแค่ฟูลมูนปาร์ตี้
อย่างที่ผมไปผมเฉยๆกับหาดริ้น ถ้าแฟนผมไม่อยู่ที่หาดริ้น
ผมกลับชอบหาดสลัดและหาดโฉลกหลำมากกว่า ที่นี่ชิลกว่าเยอะ
การปั่นจักรยานท่องเที่ยวก็ยังทำได้ไม่เกินแรงมากมายนักแม้ว่า
จะเป็นมือใหม่ก็ตามที บรรยากาศทะเลก็น่าเล่นน้ำมากกว่า

ลองแวะมาสิครับไม่แน่นะอาจจะได้เจอใครบางคนที่เกาะพงัน
แบบไข่ย้อยในหนังเรื่องเพื่อนสนิทก็เป็นได้ครับ

ป.ล เพราะผมเจอแล้วคนนึงอิอิ